Sztuka - najlepszą nauczycielką piękna.

Mogę rzucić szkołę. Mogę uciec z domu. Mogę zaciągnąć się do ulicznego gangu. Mogę napaść na bank. Mogę zastrzelić niewinnych ludzi. Mogę ukraść wódkę i papierosy. Mogę wskoczyć pod auto. Mogę zostać dziwką. Mogę znęcać się nad innymi. Mogę ćpać. Mogę kłamać. Mogę okrutnie torturować osoby, których nienawidzę. Mogę iść na wojnę. Mogę zostać terrorystą. Mogę zostać dilerem. Mogę podpalać domu. Mogę niszczyć czyjeś życie. Mogę wszystkich szantażować. Mogę zaćpać się na śmierć. Mogę skoczyć z mostu. Mogę poderżnąć sobie gardło. Mogę wszystko.

Życie okłada cię pięściami, krzycząc przekleństwa na twój temat.

"Pisałem
chwilę albo godzinę
wieczór noc
ogarniał mnie gniew
drżałem albo niemy
siedziałem obok siebie
oczy zachodziły mi łzami
pisałem już bardzo długo
nagle spostrzegłem
że nie mam w ręku pióra"

Świętująco.

Dzisiaj prawie cały dzień miałam jakieś zajęcia, a moja matka już doskonale wie jak wykurzyć mnie z łóżka, ale ja od początku, hah..
Miałam mieć dzisiaj trochę gości z okazji dnia matki, mój ojciec ma też dzisiaj urodziny, dwa w jednym, hah.
Myślałam, że goście przyjadą po południu, a tu się okazało, że babcia z siostrą przyszli już rano. Mama budziła mnie wcześniej, jednak nie chciało mi się wywlec spod kołdry i za każdym razem szłam dalej spać, aż tu nagle tekst "Wstawaj, babcia już przyjechała.!", wyskoczyłam jak oparzona, haha. Ta..
Później siedziałam z Nimi trochę na ogródku i, że babcia chciała wybrać się na cmentarz do swoich rodziców, poszłam z nią by jej pomóc. Wróciliśmy na obiad i potem znów na ogródek. Później odwieźliśmy babcie, a przywieźliśmy ciocię, haha.
Teraz jednak już wszyscy poszli. Został tylko brat mojego taty z dziadkiem, gadaja sobie w pokoju obok, a ja mam czas dla siebie.
Uczyłam się dzisiaj trochę do historii, marnie to widzę o.o
Ehh.. Za dużo tej nauki.
Później się jeszcze trochę pouczę, muszę.
Teraz czekam aż goście pójdą, bo chcę porozmawiać z Kamilem na skypie, hyhy :D. Jakoś przetrzymałam ten dzień bez Niego :3.
Wczoraj też sam odezwał sie do mnie Igor, to było.. miłe o.o
Niespodziewanka, heh..
Teraz rozmawiam też z Olkiem, wyjaśniliśmy sobie wszystko, dziwnie się tak jakoś czuję, ciągle się boję, że znowu zniknie, ehh..
A dzisiaj złapała mnie też mocna tęsknota za Pawłem, prawie się rozpłakałam, bardzo bolało, ehh.. Czasem sobie myślę czy warto było znów zaczynać, ale nie rozpatruję, przecież nie będę żałować tego, że kiedyś byłam szczęśliwa..


Pozdrawiam.

Weer

Tak często zastanawiam się, co myślisz, gdy przypadkiem na mnie spojrzysz.

Spójrz wstecz na czas, który spędziliśmy razem.

Powiedzieć komuś kocham Cie to wziąć za Niego odpowiedzialność na całe życie.

Zakochaj się we mnie, a obiecuję ci, nie pożałujesz.

A wysyłając do Ciebie pierwszą wiadomość nie sądziłam, że pociągnie ona za sobą tyle wydarzeń, płaczu, smutku i szczęścia.

To, kim się stajesz, jest ważniejsze od
tego, co osiągasz.

Nigdy nie zmienisz tego co było i odeszło.

Żyjesz na pozór, na przekór, na opak, na swój sposób, na dwa tryby, na niby. Wybierasz źle, fatalnie, najgorzej, dobrze, trafnie, rzadziej najlepiej. Kochasz za mało, za późno, za wcześnie, za bardzo, za coś.

Teoretycznie miała na niego wyjebane, ale praktycznie to przygryzała wargi gdy ktoś wypowiedział Jego imię.

“Pomimo całej obecnej technologi, nic nie jest tak doniosłe, jak ludzki głos. Kidy go słyszymy, instynktownie zaczynamy nasłuchiwać, w nadziei, że go zrozumiemy. Nawet kiedy mówca nie może znaleźć odpowiednich słów. Nawet kiedy jedyne, co słyszymy, to krzyk, płacz lub śpiew. To dlatego, że ludzki głos wyróżnia się na tle wszystkiego innego. Dlatego słyszymy głos wokalisty na tle dźwięków orkiestry. Zawsze słyszymy wokalistę, bez względu na otaczające go dźwięki.”

Teoretycznie mogę wszystko, choć w praktyce nie mogę niczego. Mogę wygrać życie wraz z jednym uderzeniem serca lub przegrać z utratą ostatniego oddechu.

“Podczas kataklizmów na skalę światową nasze świadomości synchronizują się. Podobnie jak sekwencje liczbowe, stworzone przez losowe generatory. Nauka nie potrafi tego wyjaśnić, ale religia tak. Nazywamy to modlitwą. Zbiorowa prośba, wysłana w zgodzie, wspólna nadzieja, odczuwana ulga, oszczędzone życie. Liczby są stałe. Do czasu. W chwilach tragedii, w chwilach zbiorowej radości, w tych krótkich momentach, jedynie wspólne emocjonalne doznanie, czyni świat mniej przypadkowym. Może to zbieg okoliczności, a może odpowiedź na nasze modlitwy.”

Każdy ma jakąś przeszłość.

Gdybym wiedziała, że tak trudno będzie puścić Twoją rękę, nie dotknęłabym jej.

Dawno temu umarłam, a potem 10 listopada stało się coś dziwnego. Zaczęłam żyć.

Jakże poczuła się zawstydzona swoim żądaniem,myślała,że ją kocha.